نورپردازی تولید محتوا در اتاق کوچک؛ چیدمان نور بدون اشغال فضای زیاد
- نویسنده: حسین بابایی
- تاریخ انتشار:
فهرست عناوین
در اتاق کوچک، مشکل نورپردازی فقط کمبود نور نیست. ممکن است چراغ صورت را خوب روشن کند، اما پایه راه رفت‌وآمد را ببندد، سافت‌باکس وارد کادر شود یا بازتاب دیوارهای سفید، تمام تصویر را یکدست و بی‌عمق کند. خرید چراغ قوی‌تر به‌تنهایی این مشکلات را حل نمی‌کند؛ اول باید جای سوژه، دوربین و سطح نورده را در همان فضای موجود پیدا کنید.
برای نورپردازی تولید محتوا در اتاق کوچک، از یک نور قابل کنترل شروع کنید، کادر را پیش از نصب تجهیزات ببندید و روشنایی چهره را از روشنایی پس‌زمینه جدا بسنجید. در این راهنما دو چیدمان برای ویدیوی تک‌نفره می‌سازیم: ضبط پشت میز و ضبط رو به کنج اتاق. هر دو با موبایل یا دوربین قابل اجرا هستند؛ هدف، استفاده بهتر از فضا و تکرار یک نتیجه مناسب در ضبط‌های بعدی است.
از این ترتیب شروع کنید: کادر، سوژه، نور
پیش از باز کردن پایه نور، موبایل یا دوربین را در جای احتمالی ضبط بگذارید و یک تصویر آزمایشی بگیرید. ببینید چه مقدار از اتاق واقعاً داخل کادر است. برای ویدیوی صورت و نیم‌تنه لازم نیست همه اتاق را نورپردازی کنید؛ تنها سوژه و بخشی از زمینه که دیده می‌شود اهمیت دارند.
- کادر و محل نشستن یا ایستادن را مشخص کنید.
- اگر جا دارید، سوژه را کمی از دیوار پشت سر دور کنید.
- نور اصلی را جلو و کنار سوژه، خارج از کادر قرار دهید.
- ابتدا بدون رفلکتور یا چراغ دوم، یک کلیپ کوتاه بگیرید.
- براساس تصویر، بازتاب اضافی را کم کنید یا سایه را کمی روشن‌تر کنید.
اگر هنوز با جای نور و نقش سافت‌باکس آشنا نیستید، آموزش نورپردازی با یک ویدیو لایت نقطه شروع مناسبی است. ادامه این مقاله بر محدودیت فضا، بازتاب دیوارها و دو چیدمان قابل اجرا تمرکز دارد.
فضای اتاق را قبل از انتخاب تجهیزات بررسی کنید
جای پایه را با بازشدن کامل پاها بسنجید
پایه جمع‌شده کوچک به نظر می‌رسد، اما موقع استفاده فضای بیشتری می‌گیرد. محل پایه را با پاهای باز و چراغ نصب‌شده بررسی کنید. طول مجموعه از پشت چراغ تا جلوی سافت‌باکس هم مهم است؛ فقط قطر سافت‌باکس را اندازه نگیرید.
درِ اتاق، کشوی میز و صندلی باید همچنان قابل استفاده باشند. به مسیر ورود خودتان به کادر و بیرون‌آمدن از آن هم توجه کنید. برای جا دادن چراغ، پاهای پایه را برخلاف روش نصب سازنده نیمه‌باز نگذارید. وزن چراغ، شکل‌دهنده و زاویه نصب را هنگام انتخاب پایه نور مناسب با هم در نظر بگیرید.
پنج نگهدارنده برای کم‌کردن تعداد پایه‌ها در اتاق کوچک
گاهی مشکل چیدمان، خود چراغ نیست؛ پایه‌های جداگانه نور، موبایل و میکروفون مسیر رفت‌وآمد را می‌گیرند. در این حالت می‌توانید بخشی از تجهیزات را به میز منتقل کنید یا از یک پایه موجود برای نگه داشتن وسیله دیگری استفاده کنید. پنج گزینه زیر هرکدام برای یکی از این موقعیت‌ها کاربرد دارند؛ انتخاب نهایی را با نوع اتصال و وزن مجموعه تجهیزات هماهنگ کنید.
پایه نور ایلکین T2LS؛ انتقال چراغ به میز
اگر نور کنار میز قرار می‌گیرد و پاهای سه‌پایه مزاحم رفت‌وآمد است، پایه نصب نور به میز ایلکین T2LS یکی از گزینه‌های قابل بررسی است. اتصال چراغ به میز می‌تواند جای پایه روی زمین را آزاد کند، اما همچنان باید برای بدنه نور، سافت‌باکس و کابل‌ها فضای کافی داشته باشید. پیش از انتخاب، محل اتصال روی میز و وزن مجموع چراغ و شکل‌دهنده را بررسی کنید؛ ظرفیت اعلام‌شده پایه به‌تنهایی، مناسب بودن هر میز یا هر ترکیب تجهیزات را تضمین نمی‌کند.
جیماری MT21–MT49؛ ثابت‌کردن موبایل کنار میز
برای ضبط روبه‌دوربین یا نمایش کار روی میز، پایه نصب موبایل به میز جیماری MT21–MT49 به تنظیم محل گوشی بدون سه‌پایه مستقل کمک می‌کند. در مشخصات این مجموعه، بال‌هد و هولدر موبایل با کفشک اتصال ثبت شده است. جای گوشی را ابتدا با کادر موردنیاز هماهنگ کنید و سپس نور را تنظیم کنید. اگر هنگام ضبط به میز تکیه می‌دهید یا روی آن کار می‌کنید، یک نمونه کوتاه بگیرید تا انتقال تکان میز به تصویر مشخص شود.
Dreamlight Content Creator Tree؛ سامان‌دادن چند وسیله
وقتی برای موبایل، تبلت، میکروفون و نور LED چند نگهدارنده جدا دارید، پایه تولید محتوا Dreamlight Content Creator Tree گزینه‌ای برای سامان‌دادن چیدمان است. طبق مشخصات محصول، امکان اتصال به میز یا پایه‌های مختلف دارد و با بازو، دو هولدر موبایل و تبلت، شفت و بال‌هد عرضه می‌شود. لازم نیست همه تجهیزات را هم‌زمان روی آن قرار دهید؛ برای اتاق کوچک، ابتدا همان وسایلی را نصب کنید که حذف پایه مستقل آن‌ها بیشترین فضای مفید را آزاد می‌کند. وزن، نوع اتصال و تعادل مجموعه را پیش از افزودن هر وسیله بررسی کنید.
گیره جیماری SR56؛ استفاده از تکیه‌گاه موجود
اگر پایه یا تکیه‌گاه مناسبی در چیدمان دارید، گیره چندکاره جیماری SR56 را برای اتصال تجهیزات سبک بررسی کنید. دهانه قابل تنظیم آن طبق مشخصات محصول برای محدوده ۱٫۳ تا ۶ سانتی‌متر در نظر گرفته شده است. تناسب دهانه با محل نصب و سازگاری اتصال وسیله هر دو اهمیت دارند. استفاده از گیره روی پایه نور، تعداد پایه‌های مستقل را کمتر می‌کند، ولی وزن اضافه و بیرون‌آمدن وسیله از محور پایه می‌تواند تعادل آن را تغییر دهد؛ این گزینه را جایگزین عمومی پایه چراغ و سافت‌باکس سنگین در نظر نگیرید.
پایه فنری موبایل و میکروفون؛ آزادکردن سطح میز
در ضبط گفتار پشت میز، پایه فنری موبایل و میکروفون با اتصال به میز می‌تواند محل نگهداری گوشی یا میکروفون را از سطح کار به کنار میز منتقل کند. این مدل با گیره موبایل و میکروفون عرضه می‌شود و بازوی آن قابل تنظیم است. پیش از ضبط، جای وسیله را طوری انتخاب کنید که بازو وارد کادر نشود یا مسیر نور اصلی را نگیرد. این پایه را برای تجهیزات سازگار با نگهدارنده‌های خودش انتخاب کنید؛ اتصال رومیزی آن به معنی مناسب بودن برای نصب ویدیو لایت نیست.
برای چیدمان پشت میز، پایه نور رومیزی و نگهدارنده موبایل معمولاً اولین گزینه‌های قابل بررسی‌اند. اگر یک پایه نور مناسب از قبل دارید، ابتدا امکان استفاده از گیره یا مجموعه بازویی را بسنجید. در هر دو روش، نتیجه مطلوب زمانی به دست می‌آید که کادر، جهت نور و مسیر رفت‌وآمد حفظ شوند؛ کم‌شدن تعداد پایه‌ها به‌تنهایی کافی نیست.
کادر را در دو جهت اتاق امتحان کنید
رو به دیوار صاف نشستن همیشه بهترین استفاده از فضا نیست. دوربین را یک‌بار در راستای طول اتاق و یک‌بار به سمت کنج قرار دهید. شاید در حالت دوم، فاصله بیشتری تا پس‌زمینه داشته باشید یا بتوانید چراغ را بیرون از کادر جا دهید. در مقابل، ممکن است پنجره یا وسیله‌ای نامناسب وارد تصویر شود؛ نتیجه را با قاب واقعی مقایسه کنید.
لنز خیلی باز یا حالت فوق‌عریض موبایل، تجهیزات و قسمت بیشتری از اتاق را نشان می‌دهد و در فاصله نزدیک می‌تواند ظاهر چهره را تغییر دهد. ابتدا با کادری شروع کنید که برای محتوای شما لازم است. کوچک‌کردن محدوده تصویر، گاهی از جابه‌جا کردن همه وسایل مؤثرتر است.
چه نوع نور و سافت‌باکسی در اتاق کوچک بهتر جا می‌شود؟
گزینه مناسب، نوری است که هم در فضای شما جا شود و هم بتوانید جهت و شدت آن را تنظیم کنید. بدنه کوچک چراغ به‌تنهایی کافی نیست؛ پایه، منبع تغذیه و شکل‌دهنده را به‌عنوان یک مجموعه ببینید.
| راه‌حل | مزیت در فضای محدود | چه چیزی را بررسی کنید؟ |
|---|---|---|
| ویدیو لایت با سافت‌باکس کم‌عمق | امکان تنظیم جهت نور و استفاده از گرید سازگار | طول مجموعه، نوع اتصال و فضای پایه |
| پنل LED با دیفیوزر یا شکل‌دهنده اختصاصی | بدنه کم‌عمق‌تر در بسیاری از مدل‌ها | اندازه سطح نورده، نرمی سایه در فاصله کاری و کنترل پخش نور |
| نور بازتابی از سطح سفید | امکان استفاده از دیوار به‌جای شکل‌دهنده حجیم در بعضی چیدمان‌ها | افت روشنایی، رنگ سطح و نور برگشتی به سایر قسمت‌های اتاق |
| رینگ لایت برای کادر نزدیک چهره | قرارگیری نزدیک محور دوربین و راه‌اندازی ساده | فضای پایه، بازتاب عینک و محدودیت در تغییر جهت نور |
برای سافت‌باکس، علاوه بر عرض یا قطر، عمق را هم ببینید. یک شکل‌دهنده بزرگ ممکن است نور مناسبی بسازد، اما پشت میز یا کنار دیوار جا نشود. از طرف دیگر، انتخاب کوچک‌ترین مدل موجود هم الزاماً به نور نرم روی صورت منجر نمی‌شود؛ اندازه ظاهری سطح نورده از محل سوژه و فاصله آن اهمیت دارد. جزئیات اتصال و انتخاب ابعاد در راهنمای انتخاب سافت‌باکس توضیح داده شده است.
گرید یا شبکه جلوی سافت‌باکس، پخش نور به اطراف را محدود می‌کند. این ابزار جای پارچه دیفیوزر را نمی‌گیرد و به‌تنهایی نور را نرم نمی‌کند. در اتاقی که نور اصلی، دیوار پشت سر را بیش از حد روشن می‌کند، گرید سازگار می‌تواند یکی از گزینه‌های کنترل باشد.
چیدمان اول: ضبط پشت میز با یک نور در کنار دوربین
این چیدمان برای آموزش، معرفی خدمات و صحبت روبه‌دوربین مناسب است. در صورت امکان میز را طوری قرار دهید که پشت صندلی کمی فاصله تا دیوار باقی بماند. اگر میز ثابت است، با تغییر جای صندلی و دوربین شروع کنید؛ لازم نیست برای هر ضبط همه اتاق را دوباره بچینید.
۱. دوربین را ثابت کنید و جای نور را از داخل کادر ببینید
دوربین را روبه‌روی صندلی قرار دهید. سپس نور را به یکی از طرفین دوربین ببرید؛ همان طرفی که فضای بیشتری برای پایه و شکل‌دهنده دارد. زاویه حدود ۳۰ تا ۴۵ درجه نسبت به جهت دوربین می‌تواند نقطه شروع باشد، اما اگر میز یا دیوار اجازه نمی‌دهد، زاویه را براساس سایه‌های صورت اصلاح کنید.
سطح نورده را کمی بالاتر از چشم و با شیب ملایم رو به صورت بگذارید. اگر سقف کوتاه است، نور را به زور بالا نبرید؛ با ارتفاع کمتر و تغییر جهت تابش آزمایش کنید. در تصویر، چشم‌ها باید خوانا بمانند و سایه زیر ابرو یا بینی بیش از حد تیره نشود.
۲. فاصله نور را با حرکت واقعی خودتان تنظیم کنید
نور نزدیک می‌تواند با همان شکل‌دهنده، سایه نرم‌تری بسازد، اما نزدیک‌ترین فاصله ممکن همیشه بهترین انتخاب نیست. هنگام حرف زدن کمی جلو و عقب بروید و دست‌ها را حرکت دهید. اگر صورت با هر حرکت خیلی روشن و تاریک می‌شود، فاصله را کمی بیشتر کنید و روشنایی چراغ را دوباره تنظیم کنید.
نور و پایه باید بیرون از کادر باشند، اما آن‌قدر دور نشوند که برای رسیدن به نتیجه مناسب مجبور به اشغال سمت دیگر اتاق شوید. با چند جابه‌جایی کوچک، به تعادل بین نرمی سایه، محدوده حرکت و فضای آزاد برسید.
۳. روشنایی مانیتور و سطح میز را جدا بررسی کنید
یک صفحه سفید روشن روی نمایشگر یا میز براق می‌تواند روی صورت و دست‌ها نور یا بازتاب اضافه بیندازد. کلیپ را با نمایشگر روشن و خاموش مقایسه کنید. اگر تفاوت محسوس است، روشنایی یا جهت نمایشگر را تغییر دهید و آن را در وضعیت نهایی ضبط نگه دارید.
برای ضبط آموزش عملی، حرکت دست روی میز را هم آزمایش کنید. سایه‌ای که فقط در حالت نشسته دیده نمی‌شود، ممکن است با بالا آوردن یک محصول یا ابزار روی چهره بیفتد. این چیدمان برای گفت‌وگوی تک‌نفره طراحی شده؛ ضبط کامل از بالای میز به چیدمان مخصوص خودش نیاز دارد.
چیدمان دوم: ضبط رو به کنج اتاق برای استفاده از عمق بیشتر
اگر پشت میز فضای کافی ندارید یا چهره به دیوار چسبیده دیده می‌شود، قرارگیری مورب را امتحان کنید. دوربین را طوری بگذارید که سوژه رو به آن باشد و کنج یا بخشی از دو دیوار در پس‌زمینه قرار بگیرد. این روش در بعضی اتاق‌ها فاصله قابل استفاده بیشتری ایجاد می‌کند، اما باید با مسیر رفت‌وآمد و کادر شما سازگار باشد.
جای سوژه را مشخص کنید، سپس چراغ را در سمت بازتر اتاق، جلو و کنار او قرار دهید. تلاش کنید نور اصلی بیشتر به سوژه برسد و مستقیم به کنج پشت سر نتابد. اگر دیوارهای زمینه زیادی روشن شدند، جهت چراغ را کمی تغییر دهید یا گرید را امتحان کنید؛ پس از هر تغییر، روشنایی چهره را دوباره بررسی کنید.
اگر وسیله یا درِ اتاق وارد تصویر شد، قبل از اضافه‌کردن پرده و تجهیزات بیشتر، دوربین را اندکی جابه‌جا کنید یا کادر را بسته‌تر بگیرید. مزیت این چیدمان زمانی است که فضای مفید بیشتری ایجاد کند؛ اگر برای اجرای آن راه خروج یا دسترسی به میز بسته می‌شود، همان چیدمان اول مناسب‌تر است.
نقشه‌ها فقط ترتیب قرارگیری را نشان می‌دهند و مقیاس اجرایی ثابت ندارند. فاصله نهایی را با اندازه اتاق، کادر و نتیجه کلیپ آزمایشی خودتان تعیین کنید.
بازتاب دیوارهای سفید را چطور کنترل کنیم؟
در اتاق کوچک، نور می‌تواند پس از برخورد به دیوار و سقف دوباره به سوژه برگردد. این بازتاب گاهی مفید است و سایه را روشن‌تر می‌کند؛ گاهی هم تفاوت دو طرف صورت را آن‌قدر کم می‌کند که تصویر تخت به نظر می‌رسد. بنابراین رفلکتور سفید را از ابتدا و بدون دیدن نتیجه اضافه نکنید.
اگر سایه‌ها زیادی روشن‌اند، نور برگشتی را کمتر کنید
یک سطح مشکی مات در سمت سایه صورت قرار دهید و کلیپ قبل و بعد بگیرید. این سطح بخشی از نور برگشتی را جذب یا مسیر آن را مسدود می‌کند؛ در نورپردازی به این کار «نگاتیو فیل» می‌گویند. می‌توانید از سمت مشکی رفلکتور چندکاره یا یک صفحه مناسب روی تکیه‌گاه محکم استفاده کنید.
صفحه را کم‌کم جابه‌جا کنید تا اثرش در تصویر مشخص شود. هدف، ساخت سایه کنترل‌شده است؛ لازم نیست یک طرف صورت کاملاً تاریک شود. سطح مشکی را روی چراغ، دریچه هوا یا بدنه داغ آن نیندازید و برای نگه‌داشتنش از نصب ناپایدار استفاده نکنید.
اگر سایه‌ها زیادی تیره‌اند، کمی نور برگردانید
در این حالت، صفحه سفید یا رفلکتور را در سمت سایه امتحان کنید. فاصله و زاویه آن را با نگاه به صورت تغییر دهید. در اتاقی که دیوار سفید نزدیک سوژه قرار دارد، ممکن است همان بازتاب دیوار کافی باشد و به وسیله دیگری نیاز نداشته باشید.
هر دو راه‌حل را برای یک مشکل واحد به‌کار نبرید: صفحه سفید برای روشن‌تر کردن سایه است و سطح مشکی برای کاهش نور برگشتی. ابتدا مشخص کنید کدام نتیجه را می‌خواهید.
اگر سافت‌باکس جا نمی‌شود، نور بازتابی را امتحان کنید
می‌توانید چراغ را به یک بخش سفید و مات از دیوار بتابانید و از نور برگشتی برای روشن کردن سوژه استفاده کنید. در این حالت، سطح دیوار نقش سطح نورده بزرگ‌تر را پیدا می‌کند. چراغ باید روی پایه مناسب بماند و تابش مستقیم ناخواسته آن به چشم یا داخل لنز کنترل شود.
این روش در هر اتاقی نتیجه یکسان ندارد. دیوار رنگی می‌تواند رنگ نور برگشتی را تغییر دهد؛ سطح براق بازتاب متفاوتی می‌سازد و نور برگشتی ممکن است بخش بیشتری از اتاق را روشن کند. روشنایی روی صورت هم باید پس از بازتاب کافی باشد. قبل از خرید وسیله اضافه، با تجهیزات سازگار موجود یک کلیپ آزمایشی بگیرید.
اگر هدف شما زمینه تیره و نور محدود به چهره است، بازتاب گسترده از دیوار یا سقف ممکن است کنترل را سخت‌تر کند. در چنین وضعیتی، پنل کم‌عمق با شکل‌دهنده مناسب یا سافت‌باکس کوچک‌ترِ قابل کنترل را بررسی کنید. نور بازتابی یک گزینه است، نه جایگزین قطعی همه شکل‌دهنده‌ها.
برای اتاق کوچک چند وات ویدیو لایت لازم است؟
از متراژ اتاق به‌تنهایی نمی‌توان توان مناسب را تعیین کرد. یک ویدیوی صورت و شانه‌ها با چراغ نزدیک، با کادر تمام‌قد یا چیدمان نور بازتابی نیاز یکسانی ندارد. نور پنجره، فاصله چراغ، افت روشنایی شکل‌دهنده و تنظیمات دوربین هم مؤثرند.
به‌جای انتخاب چراغ صرفاً بر اساس عدد وات، ابتدا اندازه شکل‌دهنده و جای آن را مشخص کنید. سپس ببینید چراغ در همان شرایط می‌تواند تصویر موردنیاز را بسازد یا نه. برای بررسی این عوامل، راهنمای انتخاب توان ویدیو لایت را بخوانید. هنگام مقایسه مدل‌های ویدیو لایت، ابعاد، کنترل شدت، صدای فن و اتصال شکل‌دهنده را هم در کنار روشنایی بررسی کنید.
مشکلات رایج نورپردازی در اتاق کوچک
| مشکل | اول چه چیزی را تغییر دهید؟ |
|---|---|
| پایه یا سافت‌باکس داخل کادر است | کادر و جای دوربین را بررسی کنید؛ سپس شکل‌دهنده را بدون خراب‌کردن نور صورت جابه‌جا کنید. |
| نور اصلی، دیوار پشت سر را هم خیلی روشن می‌کند | جهت چراغ، فاصله سوژه تا زمینه و امکان استفاده از گرید را بررسی کنید. |
| صورت تخت و بدون سایه دیده می‌شود | بازتاب دیوار نزدیک را بسنجید؛ سطح مشکی مات را در سمت سایه امتحان کنید. |
| با سافت‌باکس هم سایه‌ها تند هستند | اندازه ظاهری سطح نورده، فاصله و نصب درست دیفیوزر را بررسی کنید. |
| رنگ یک سمت صورت با سمت دیگر فرق دارد | نور سقفی، پنجره، نمایشگر و بازتاب دیوار رنگی را جداگانه آزمایش کنید. |
| روشنایی صورت هنگام حرکت تغییر می‌کند | فاصله نور و محدوده حرکت را بررسی کنید؛ تغییر نوردهی خودکار را هم از تغییر واقعی نور جدا کنید. |
| مسیر رفت‌وآمد بسته شده است | جای تجهیزات یا نوع چیدمان را عوض کنید؛ پایداری پایه را برای کم‌کردن جا قربانی نکنید. |
در هر آزمون فقط یک عامل را تغییر دهید. وقتی نور چراغ، جای دوربین و تنظیمات ضبط را هم‌زمان عوض می‌کنید، معلوم نمی‌شود کدام تغییر مسئله را حل کرده است.
چیدمان را برای ضبط بعدی ثبت کنید
بعد از پیدا کردن جای مناسب، یک عکس از مجموعه بگیرید و محل پایه، صندلی و دوربین را با نشانه‌ای قابل برداشتن مشخص کنید. فاصله‌ها، ارتفاع نور، شدت چراغ و وضعیت پرده را یادداشت کنید. تنظیمات نوردهی و تراز سفیدی را هم، در صورت امکان، ثابت و ثبت کنید.
برای فضای چندمنظوره، ترتیب جمع‌کردن تجهیزات را طوری انتخاب کنید که راه‌اندازی دوباره آسان باشد. وسایلی را که فقط هنگام ضبط لازم‌اند، در محل مشخص نگه دارید و تنظیمات موفق را با تغییر مدل چراغ یا شرایط روز تضمین‌شده ندانید. در آغاز هر جلسه یک تست کوتاه همچنان لازم است.
چک‌لیست قبل از ضبط در اتاق کوچک
- کادر نهایی مشخص است و تجهیزات ناخواسته در تصویر دیده نمی‌شوند.
- پایه‌ها طبق روش مجاز نصب شده‌اند و مسیر رفت‌وآمد باز است.
- نور صورت با حرکت معمول شما تغییر آزاردهنده ندارد.
- بازتاب دیوار، میز و مانیتور بررسی شده است.
- رنگ صورت در وضعیت نهایی پنجره و چراغ‌های اتاق مناسب است.
- پس از رسیدن چراغ به شرایط کاری، یک نمونه تصویر و صدا گرفته‌اید.
- جای وسایل و تنظیمات موفق برای جلسه بعد ثبت شده‌اند.
سؤالات متداول
آیا برای اتاق کوچک حتماً به سه چراغ نیاز داریم؟
خیر. برای ویدیوی تک‌نفره می‌توانید با یک نور و بازتاب کنترل‌شده شروع کنید. چراغ دوم را وقتی اضافه کنید که مشکل مشخصی مانند روشنایی نامناسب زمینه یا سایه حل‌نشده داشته باشید و فضای نصب آن فراهم باشد.
سوژه باید چقدر از دیوار فاصله داشته باشد؟
فاصله ثابت برای همه اتاق‌ها وجود ندارد. از مقداری که فضا اجازه می‌دهد شروع ک
