دیجی آرکی
0 محصولات نمایش سبد خرید

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

از ماکروگرافی بیشتر بدانیم

عکاسی ماکرو به لطف توانایی دوربین های امروزی – از تلفن های هوشمند گرفته تا DSLR های حرفه ای – برای گرفتن عکس های ماکرو به آسانی کلیک یک یا دو دکمه ، قطعاً به ژانر بسیار گسترده ای از شکل هنری تبدیل شده است. با این حال ، نتایج ممکن است همیشه مطابق میل شما نباشد.

قبل از اینکه یاد بگیرید عکاسی ماکرو خود را به سطح بالاتری برسانید ، بیایید در مورد اینکه عکاسی ماکرو چیست و چگونه به دست می آید صحبت کنیم.

عکاسی ماکرو یک شکل منحصر به فرد از عکاسی می باشد که شامل عکسبرداری از اشیا کوچک است تا در عکس به اندازه زندگی یا بزرگتر به نظر برسند. سوژه های معمول شامل گل ها و حشرات کوچک است که به طور معمول نمی توانیم آنها را از نزدیک با چشم ببینیم. از این نوع عکاسی برای بیرون آوردن جزئیات در جواهرات و سایر اشیا  بی جان نیز استفاده می شود. این یک شکل هنری بسیار پرکاربرد است که تقریباً در همه طاقچه های عکاسی گنجانده می شود ، چه برای سفر ، پرتره ، اکشن یا حتی عکاسی از رویداد ، چه در عصر فیلم و چه در عصر دیجیتال.

 

 

عکس ماکرو واقعی به سطح بزرگنمایی بستگی دارد. بزرگنمایی ایده آل 1:1 است ، جایی که یک جسم 1 اینچی نیز روی سنسور دوربین 1 اینچ پیش بینی می شود. هنگامی که در اندازه نیمی از اندازه زندگی نمایش داده می شود ، همان جسم 1 اینچی فقط نیم اینچ سنسور را اشغال می کند و در بزرگنمایی 1: 2 خواهد بود.

امروزه ، هر دو دوربین point-and-shot و DSLR دارای یک حالت ماکرو داخلی هستند که به کاربران کمک می کند تا از فاصله قابل مشاهده عکس های قابل توجهی از یک شی را بگیرند. دوربین به طور خودکار عناصر لنز را تنظیم کرده و آنها را به سنسور نزدیک می کند تا با توجه به فوکوس ، نزدیک و بدون نیاز به لنزهای اضافی یا لوله های ماکرو ، متناسب باشند. البته این را نمی توان ماکرو واقعی دانست ، زیرا برای دستیابی به این هدف شما به یک لنز ماکرو اختصاصی (یا لوازم جانبی که دوربین یا لنز شما را قادر به عکاسی ماکرو می کند) نیاز خواهید داشت.

همچنین یک گزینه برای جعل ماکرو وجود دارد و آن هم ،کراپ کردن عکس است تا موضوع شما بزرگتر به نظر برسد. با این حال ، از آنجا که میزان خروجی دیجیتال از اکثر دوربین ها (به استثنای دوربین هایی که دارای سنسورهای فول فریم هستند) به اندازه ی فیلم نیستند ، استفاده از چنین اقداماتی معمولاً منجر به کاهش کیفیت تصویر می شود ، به همین دلیل ،کراپ نتایج مطلوبی ندارد.

برای دستیابی به عکاسی ماکرو واقعی ، طیف گسترده ای از لنزهای ماکرو برای دوربین های دیجیتال انتخابی (عمدتا DSLR) در دسترس هستند که برای دستیابی به اندازه بزرگنمایی 10 برابر برای تصاویر ماکرو حرفه ای بهینه شده اند. اما حتی با داشتن لنز مناسب ، انجام عکاسی حرفه ای ماکرو بدون دانستن اینکه چگونه می توان به درستی تنظیمات دوربین خود را متناسب با شرایط عکسبرداری تنظیم کرد ، یا بدون اینکه بدانید چگونه قبل از کلیک بر روی شاتر ، وضعیت عکسبرداری مطلوب تری ایجاد کنید ، انجام آن دشوار است.

به نظر می رسد اکنون عکسبرداری ماکرو پیچیده تر از آن است که تصور می کردید ، اما واقعاً اینگونه نیست – مخصوصاً با استفاده از 10 نکته برتر ما برای ثبت بهترین عکسهای ماکرو.

 

چند نکته برای عکاسی ماکرو:

– تهیه لنز ماکرو مناسب

-انتخاب سوژه ی مناسب

-استفاده از فاصله کانونی بیشتر برای موجود زنده

-توجه به عمق میدان خود

-فراهم کردن نور و روشنایی مناسب

-فوکوس بر روی مهم ترین قسمت سوژه مورد نظر

-صبور بودن

 

در حالی که دوربین های امروزی یک حالت ماکرو را در منو یا تنظیمات آنالوگ ارائه می دهند ، اما به اندازه بزرگنمایی 1: 1 ارائه نمی شوند. اگر می خواهید تصاویر ماکرو با کیفیت مجله یا گالری داشته باشید ، باید یک لنز ماکرو اختصاصی برای دوربین خود خریداری کنید.

نکته : اگر قصد دارید از اشیای مسطح مانند سکه ، تمبر عکس بگیرید ، برای اطمینان از وضوح لبه به لبه از لنز ماکرو “flat-field” استفاده کنید.

فاصله ی مناسب در عکاسی ماکروگرافی

اگر فاصله ی شما با سوژه خیلی کم باشد، باعث ترساندن سوژه ی زنده یا نرسیدن نور کافی به آن می شوید. ایده آل ترین فاصله با سوژه ۶ اینچ معادل ۱۵ سانتی متر است. بهتر است همیشه به دنبال لنزهایی باشید که قابلیت عکاسی در فاصله ی دورتری را داشته باشند تا مجبور نشوید به سوژه خیلی نزدیک شوید و موقعیت را از دست بدهید. البته لنزهایی که فاصله ی کانونی بیشتری مثل ۱۸۰mm یا ۲۰۰mm دارند، معمولا قیمت بالایی دارند. اگر می خواهید لنز مورد نظرتان مقرون به صرفه باشد و فاصله ی خوبی را نیز پوشش بدهد، لنزهایی با فاصله ی کانونی ۱۰۰mm تا ۱۵۰mm مناسب هستند.

 

 

اگر بیننده شما با دیدن عکس ماکرو شما نمی تواند بفهمد به چه چیزی نگاه می کند ، چگونه می تواند از آن استقبال کند؟ اما مسلماً این همه مسئله ترجیح و زیبایی است. اگر سوژه ای که از آن عکس گرفته اید در ماکرو گیج کننده به نظر می رسد اما از نظر زیبایی شناسی هنوز هم چشم نواز است ، قطعاً به عنوان سوژه مناسب واجد شرایط است.

موضوعات معمول شامل حشرات کوچک ، پروانه ها ، قطرات باران و اشیای کوچک مانند عروسک های مینیاتوری ، جواهرات و وسایل خانه است. عکسبرداری از اشیا In بی جان نسبتاً آسان است زیرا جابجا نمی شوند ، اما حشرات و اشکالات می توانند چالش برانگیزتر باشند. یک نکته مهم برای عکسبرداری از آنها ، عکسبرداری از فاصله ایمن است تا از ترساندن آنها جلوگیری شود.

حتی بدون داشتن لنز ماکرو اختصاصی ، می توانید با لوازم جانبی کمکی که می تواند در کیت ماکرو شما قرار گیرد ، به عکس های ماکرو خوبی برسید. چیزی است که آنها دیوپتر می نامند ، که به عنوان “لنز ماکرو مرد فقیر” نیز شناخته می شود. در اصل این فیلتر از نزدیک یا ذره بین است که روی لنزهای معمولی یا هر پل یا دوربین جمع و جور پیچ می شود تا بدون نیاز به خرید لنز ماکرو واقعی ، به بزرگنمایی ماکرو برسید.

دم یا لوله قسمت آکاردئون مانند و قابل ارتقا در دوربین است که به شما کمک می کند از نزدیک سوژه از نزدیک سوژه بگیرید. همچنین می توانید آداپتورهای لنز تهیه کنید که به شما امکان می دهد لنز خود را معکوس کنید و دیافراگم را به صورت دستی کنترل کنید.

به جای استفاده از سه پایه ، که می تواند برای عکاس بسیار محدود کننده باشد ، می توانید از دستگاه های “دست سوم” (هر چیزی که می توانید ایجاد کنید یا ارز را با استفاده از ابزارهای موجود برای ایجاد “دست سوم” به معنای واقعی استفاده کنید) موضوعات به طور پیوسته و برخلاف پیش زمینه مورد نظر شما.

عکسبرداری از اشیا in بی جان نسبتاً آسان است زیرا می توانید کنترل کاملی بر موقعیت ، نور و حتی پس زمینه خود داشته باشید. بسته به ترکیب بندی که دارید به سادگی آن را در پس زمینه مورد نظر خود قرار دهید و اطمینان حاصل کنید که با یکدیگر درگیر نمی شوند. بسیاری از عکاسان ترجیح می دهند با قرار دادن سوژه خود در مقابل پس زمینه متضادی که دورتر از سوژه است ، آن را ساده نگه دارند ، بنابراین به عنوان یک تاری زیبا از پس زمینه ظاهر می شود.

اگر به طور خودجوش در خارج از خانه عکس می گیرید ، ممکن است آنقدر کنترل پس زمینه خود را نداشته باشید. با این حال ، می توانید دیدگاه خود را تغییر دهید یا ممکن است از آن “دست سوم” برای قرار دادن جسم خود ، مانند یک برگ یا گل ، استفاده کنید تا از زاویه دیگری روبرو شوید.

بیشتر افراد به شما توصیه می کنند از دیافراگم های کوچکتر (تعداد f-stop بزرگتر) استفاده کنید زیرا این امر به افزایش عمق میدان کمک می کند و اطمینان حاصل می کند که قسمتهای مهم سوژه شما در فوکوس شدید قرار دارند. با این حال ، مشکل استفاده از دیافراگم کوچکتر این است که نور کاهش یافته و پراکنده می تواند بر وضوح تصویر شما تأثیر زیادی بگذارد. از طرف دیگر ، اگر از دیافراگم خیلی بزرگ استفاده کنید ، عمق میدان کمتری خواهید داشت ، به این معنی که ممکن است بعضی از قسمتهای سوژه شما نیز تار شوند.

یکی از سخت ترین قسمت ها در انجام عکاسی ماکرو ، دستیابی به تعادل مناسب بین وضوح مطلوب و عمق میدان است. اگر قادر باشید از زاویه دید یا زاویه ای عکاسی کنید که به شما امکان می دهد مهمترین یا جالب ترین قسمتهای سوژه خود را در یک صفحه فوکوس قرار دهید ، که تضمین می کند سوژه شما در عین حفظ پس زمینه زیبا بوکه ، تیز باقی بماند ، همه چیز خوب است مهم است که بزرگترین دیافراگم را پیدا کنید که به شما امکان می دهد این کار را انجام دهید بدون اینکه سوژه شما در قسمت های خاصی تار شود.

یا اگر با کراپ کردن تصویر خود مشکلی ندارید ، می توانید بزرگنمایی خود را نیز کاهش دهید و از دیافراگم کوچکتر برای اطمینان از وضوح تمام قسمت های سوژه خود استفاده کنید ، سپس به راحتی عکس را کراپ کنید تا موضوع شما بزرگتر به نظر برسد. با این حال ، یک چالش در استفاده از دیافراگم های کوچکتر این است که نور بیشتری را وارد لنز نمی کند ، این بدان معناست که شما اغلب به سرعت شاتر کمتری نیاز دارید تا بتوانید عکس خود را به درستی نشان دهید. بسته به عکاس ، راه حل می تواند با استفاده از سه پایه برای یک عکس ثابت تر یا استفاده از فلاش برای افزودن نور بیشتر به صحنه باشد.

 

راه حل پیشنهادی دیگر برای حل مشکل تعادل عمق میدان و وضوح ، جمع شدن فوکوس است که یک ویژگی داخلی در تعداد مشخصی دوربین است. اگر این ویژگی را ندارید ، می توانید آن را در Photoshop نیز انجام دهید.

یکی از مولفه های اصلی در عکاسی ، نور است و بدیهی است که عکاسان ماکرو از داشتن شرایط نوری مناسب بسیار سود می برند. گذشته از استفاده از آن برای بهبود هنرمندانه عکس ها ، می توانید برای پشتیبانی از تنظیمات نوردهی خود ، نور اضافه کنید ، مانند سوژه با وجود دیافراگم باز ، هنوز خیلی تاریک است.

بسیاری از عکاسان ماکرو به مبتدیان توصیه می کنند که از فلاش حلقه ای برای استفاده از دیافراگم های کوچکتر و همچنین سرعت شاتر بیشتر برای عکسبرداری دستی و حرکت اشیا استفاده کنند.

چشمک های زنگ دار یا چشمک زن های دوقلو نور سه بعدی خوبی را ارائه می دهند که به اندازه چشمک زن های داخلی نیست.

چه در حال عکاسی ماکرو باشید و چه در سبک عکاسی دیگر ، یک عکاس باید یاد بگیرد که چگونه ترکیب خود را در دوربین بهبود بخشد. این به این معنی است که سوژه خود را قبل از کلیک بر روی شاتر به جای تکیه بر پردازش پس از پردازش برای اصلاح ترکیب ، به درستی قاب کنید. این می تواند برای عکاسی ماکرو بسیار مهم باشد ، زیرا برش دادن عکسها وضوح عکس را کاهش می دهد.

به جای برش دادن عکس یک حشره برای بزرگتر نشان دادن آن ، هنگام عکاسی ، بزرگنمایی سوژه خود را افزایش دهید تا بتوانید وضوح اصلی خود را حفظ کنید.

عکس خود را آماده کرده اید و تمام کاری که باید انجام دهید این است که روی سوژه خود تمرکز کنید و روی شاتر کلیک کنید. اما قبل از انجام این کار به شما کمک می کند تا درک کنید که در عکاسی ماکرو ، نقطه تمرکز شما می تواند ترکیب شما را بسیار بهبود بخشد.

نکته ای که می تواند به شما در گرفتن عکس های ماکرو بهتر کمک کند این است که یاد بگیرید چگونه به صورت دستی روی قسمت های مختلف کادر فوکوس کنید و سعی کنید فوکوس خود را تغییر دهید تا دیدگاه های متفاوت و جالبی ارائه دهید.

عکاسی ماکرو علی رغم اینکه برای بسیاری از مبتدیان تا حدودی پیچیده است ، می تواند یک سبک عکاسی بسیار ارزشمند باشد. در حالی که برای دستیابی به یک ماکرو شات حرفه ای چیزهای زیادی وجود دارد که باید به خاطر بسپارید ، اما تمرین به عادت تبدیل می شود. همین که به آن عادت کردید ، این یک مهارت می شود و شما می توانید با هر کلیک شاتر در بهبود عکس های خود باشید.

 

منبع :https://www.adorama.com/

0
دیدگاه‌های نوشته

*
*

20 + ده =

شما افلاین هستید